Ψυχική Υγειά των Παιδιών- Ασφάλεια για το Μέλλον

Η ψυχική υγεία  των παιδιών μας είναι το άλφα και το ωμέγα στην φυσιολογική τους ανάπτυξη και στην μελλοντική τους ολοκλήρωση σαν υγιείς ενήλικες και ενεργά μέλη στην κοινωνία μας. Η επένδυση στο να μεγαλώσουμε ψυχικά υγιή παιδιά και έφηβους είναι το καλύτερο ασφαλιστικό πλάνο κάθε κοινωνίας.

new-picture-5Τα παιδιά και οι έφηβοι τα οποία ζουν σε ένα σταθερό περιβάλλον γεμάτο αγάπη, κατανόηση, εμπιστοσύνη και ασφάλεια, στα οποία δίνεται η ευκαιρία να εισακουστούν, να αναγνωριστούν για την μοναδικότητα και ιδιαιτερότητα τους, είναι παιδιά που τους δίνονται τα εφόδια να γίνουν ψυχικά υγιείς ενήλικες. Τα παιδιά που δεν περιθωριοποιούνται για τις αναπτυξιακές ή ακαδημαϊκές τους δυσκολίες αλλά αναγνωρίζονται και υποβοηθούνται με ίσες ευκαιρίες να τις ξεπεράσουν, είναι παιδιά που θα μεγαλώσουν να εκτιμούν τον εαυτό τους, να έχουν αυτοπεποίθηση και να έχουν μια υγιή αυτό-εικόνα. Αυτά τα παιδία σαν ενήλικες θα μπορούν μα κάνουν εποικοδομητικές επιλογές και να μπορούν να αναπτυχθούν στο καλύτερο των δυνατοτήτων τους, διασφαλίζοντας ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό τους και για τα άτομα γύρω τους.

Η ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων είναι η πιο σοβαρή και σημαντική επένδυση που μπορεί να κάνει ο κάθε γονιός και το κάθε κοινωνικό πλαίσιο. Κάποια παιδιά γεννιούνται με προβλήματα στην ψυχική τους υγεία, κάποια παιδιά γεννιούνται με ακαδημαϊκές ή αναπτυξιακές δυσκολίες που τους επιβαρύνουν και κάποια αναπτύσσουν ψυχικά προβλήματά λόγω προβληματικών οικογενειακών πλαίσιων που τους σημαδεύουν ψυχικά. Σαν γονείς, σαν ειδικοί και σαν κοινωνία, οφείλουμε να φροντίσουμε και να διασφαλίσουμε στο κάθε παιδί ένα υγιές περιβάλλον και ευκαιρίες να ξεπεράσουν τις δυσκολίες αυτές.

 

Αννα Χαμπουλλα

BSc Ψυχολογία, MSc Κοινωνικής Ψυχολογίας
Προσωποκεντική Ψυχοθεραπεύτρια
PAP Registered Psychotherapist,
CAPCPC, BACP, EAP

Posted:

Άγχος και οικογένεια

Το άγχος ή στρες  είναι πάντα μέρος της ανθρώπινης φύσης. Είναι ενσωματωμένο στη ζωή του καθενός μας και είναι βασικό θεμέλιο των ανθρωπίνων βιωμάτων μας. Πολύ λίγα άτομα μπορεί να υποστηρίξουν ότι ποτέ δεν βιώσαν κάποιο είδος άγχους η στρες.

new-picture-2Το άγχος είναι το αίσθημα μιας αδιόρατης απειλής  που δεν μπορούμε να εντοπίσουμε από πού προέρχεται ή να δικαιολογήσουμε. Είναι το αίσθημα του βάρους της ανησυχίας, της νευρικότητας και της αμφιβολίας που μπορεί να έχει βάσιμες ή μη βάσιμες πηγές.

Το άγχος σε φυσιολογικά πλαίσια είναι κινητήριος δύναμη η όποια μας προστατεύει από σωματικούς ή άλλους κινδύνους,  μας δίνει ενέργεια να φέρουμε εις πέρας στόχους ή ευθύνες μας. Το στρες αρχίζει να μας δημιουργεί πραγματικό πρόβλημα όταν γίνεται εξαιρετικά δυσάρεστο, όταν μας ακινητοποιεί και όταν παρεμποδίζει τις δραστηριότητες μας και διαβρώνει την αυτοπεποίθηση μας. Από τη στιγμή που δεν μπορούμε να το ελέγξουμε γίνεται δηλητήριο στην ψυχολογική μας κατάσταση και στις σχέσεις μας με τους γύρω μας και ιδιαίτερα στην σχέση μας με την οικογένεια μας.

 

Αποδιοπομπαίος τράγος του άγχους ο σύντροφος και τα παιδιά μας

Πολλές φορές έρχονται στο γραφείο τον ψυχολόγων/ψυχοθεαραπευτών άτομα που παραπονιούνται για υπερβολικά νευρά, στρες, άγχος. ‘Δεν έχω υπομονή’, ‘φωνάζω  συνέχεια’ κλπ. Πολλές φορές διαφαίνεται ότι τα άτομα αυτά είναι άτομα που δεν μπορούν να ελέγξουν το άγχος τους με αποτέλεσμα να μην έχουν αντοχές και υπομονή με τα πιο κοντινά τους άτομα, τα παιδιά και τους συζύγους τους.

Τα παιδιά συνήθως είναι αυτά που επηρεάζονται  περισσότερο από το άγχος που κουβαλάμε γιατί δεν ξέρουμε πώς να το διαχειριστούμε. Είναι τα θύματα των ξεσπασμάτων μας γιατί αυτά τα θύματα μπορούμε να χειριστούμε συναισθηματικά αφού εκμεταλλευόμαστε τα δικαιώματα που μας δίνει η δική τους αγάπη. Δυστυχώς ψυχολογικά νιώθουμε ασφαλείς να εκφραστούμε στα κοντινά μας άτομα τα οποία γίνονται τα θύματα μας.new-picture-3

Προβληματικές σχέσεις — Πηγή άγχους

Πολλές φορές το άγχος μπορεί να προέρχεται από μια προβληματική σχέση. Ένας δυστυχισμένος γάμος και γενικότερα μια δυστυχής συμβίωση είναι πάντα πηγή συνεχούς άγχους. Η ασυμφωνία χαρακτήρων, οι συγκρούσεις/καβγάδες η έλλειψη κατανόησης , συντροφικότητας, αλληλοεκτίμησης και  αλληλοσεβασμού είναι στοιχειά που μπορεί να ανεβάσουν κατακόρυφα τα επίπεδα του άγχους μας και να βάλουν σε κίνδυνο την ψυχική μας υγεία και φυσικά την οικογενειακή μας ηρεμία.

Προβληματικές σχέσεις δεν θεωρούνται μονό οι σχέσεις μεταξύ των συντρόφων αλλά και οι σχέσεις μεταξύ γονέων-παιδιών ή και άλλων συγκάτοικων (πεθερικών, παππούδων, οικιακών βοηθών, κλπ.).

Τρόποι αντιμετώπισης

  • Ανοικτή συζήτηση
  • Ενδοσκόπηση για προσωπικές ευθύνες – “Που φταίω εγώ;”
  • Καταμερισμός ευθυνών και εργασιών που αφορούν την οικογένεια
  • Ανεύρεση τροπών χαλάρωσης μέσα στην γεμάτη μέρα ώστε να μην κουβαλήσετε μαζί σας τα προβλήματα. Δώστε χρόνο στο θυμό σας φεύγοντας από την στρεσογόνα κατάστασηnew-picture-4
  • Βρείτε τρόπους για “vending of energy”, δηλαδή απελευθέρωσης/εκτόνωσης της ενέργειας
  • Συζητάτε με τα παιδιά ή με το σύντροφο σας αρχίζοντας από το να τους ακούτε
  • Δώστε στον εαυτό σας προσωπικές στιγμές και συνειδητοποιήστε τα όρια και τις αντοχές σας.
  • Μάθετε να καθαρίζετε τις σκέψεις και τις ανησυχίες σας δίνοντας σημασία μόνο στα πράγματα που σας επηρεάζουν προσωπικά και αποβάλλοντας τα παρεμφερή που θα έπρεπε να περνούν απαρατήρητα.
  • Αποδεχτείτε ότι μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να αλλάξουμε, άλλους τους άλλους θα πρέπει εν μέρη να τους αποδεχτούμε ή να τους αποβάλουμε (τα μικρά παιδιά μας φυσικά εξαιρούνται )

Αννα Χαμπουλλα

BSc Ψυχολογία, ΜSc Κοινωνικής Ψυχολογίας
Προσωποκεντική Ψυχοθεραπεύτρια
PAP Registered Psychotherapist, CAPCPC, BACP, EAP

Posted:

Αγάπη —Μια βασική Ανάγκη του Ατόμου

‘Η αγάπη είναι σαν κεραυνός. Μπορεί να μην γνωρίζεις τι είναι άλλα ξέρεις όταν σε χτυπήσει’
Αγάπη. Τι είναι αγάπη? Ψάχνοντας το τι είναι αγάπη, ανοίγεις ένα τεράστιο κεφάλαιο, αφού η ‘αγάπη’ είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες έννοιες, από αρχαιοτάτων χρόνων. Η αγάπη δεν είναι κάτι συγκεκριμένο ή στατικό, είναι μια σειρά από συναισθήματα που μπορεί να πάρουν διάφορες μορφές με βάση πιο είναι το αντικείμενο του πόθου. Ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να έχει μια προσωπική αντίληψη του τι είναι αγάπη και να την εκφράζει με τους δικούς του όρους και τρόπους, δεδομένου του ότι υπάρχουν διάφορα είδη αγάπης.
Η αγάπη είναι μια αμφιταλάντευση μεταξύ της αγάπης που έχουμε για τον εαυτό μας και της αγάπη που έχουμε για τους άλλους. Για να υπάρξει πραγματική αγάπη για κάποιο άτομο θα πρέπει να μπορεί κάποιος να αγαπήσει τον εαυτό του. Για να μπορέσει κάποιος να αγαπήσει τον εαυτό του θα πρέπει να έχει λάβει αγάπη.
Η αγάπη είναι μια από της βασικότερες ανάγκες του άτομού. Είναι μια αναπτυξιακή κινητήριος δύναμη. Με βάση τον Abraham Maslow, και την θεωρία του για την ιεραρχία των αναγκών, η αγάπη έρχεται τρίτη ιεραρχικά μετά από την τροφή και την ασφάλεια. Ο Maslow την διαχωρίζει ως αγάπη και το αίσθημα του ανήκω. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να αγαπηθούμε και να αγαπήσουμε, τόσο σεξουαλικά όσο και μη-σεξουαλικά.new-picture

Ο Ψυχολόγος Robert Sternberg, έχει αναπτύξει ένα ‘τρίγωνο μοντέλο’ της αγάπης, μέσα στο οποίο υπάρχουν τρία συστατικά: το πάθος, η οικειότητα και η αφοσίωση.

  1.  Πάθος– είναι η κινητήριος δύναμη και αυτό που αναπτύσσει το αίσθημα του ρομαντισμού. Το πάθος είναι αισθησιακό και σεξουαλικό. Σε ακραίες περιπτώσεις το πάθος μπορεί να γίνει κτητικό, μπορεί να γίνει εμμονή και ψύχωση. Το πάθος χρειάζεται να προχωρήσει στην οικειότητα διαφορετικά θα καταστρέψει την αγάπη από τον εγωκεντρισμό του.
  2. Οικειότητα —είναι η συναισθηματική πλευρά του τριγώνου. Χωρίς οικειότητα η αγάπη είναι καθαρά ορμονική κάλυψη σεξουαλικών αναγκών. Η οικειότητα είναι να σε ξέρει κάποιος πολύ καλά σαν ‘κολλητός φίλος’ και να σε δέχεται όπως είσαι. Η οικειότητα μας δίνει το αίσθημα της συντροφικότητας και της αποδοχής. Η έλλειψη της οικειότητας είναι ο χειρότερος εχθρός του γάμου. Η οικειότητα φέρνει την ολοκλήρωση μέσα από τη συντροφικότητα, τη συμμετοχή, την επικοινωνία, την εντιμότητα και την υποστήριξη. Μέσα από αυτό το δέσιμο της ψυχής ανοίγεται ο δρόμος για την προσκόλληση που οδηγά στην ολοκλήρωση.new-picture-1
  3. Αφοσίωση— είναι μια εσωτερική υπόσχεση πιστής για το μέλλον. Μια δέσμευση ασφάλειας που κάνει τα ζευγάρια να νοιώθουν σταθερότητα, σιγουριά ασχέτως αν υπάρχουν στιγμές λιγότερου πάθους, οργής ή και πικρίας. Η αφοσίωση είναι η δύναμη, ο σκελετός του γάμου και αυτό που βόηθα τα ζευγάρια να ξεπερνούν τις καθημερινές φουρτούνες.
  4. Τα συστατικά αυτά της αγάπης μεταβάλλονται συνεχώς οπότε χρειάζεται πολλή και συνεχής δουλειά από τα ζευγάρια ώστε να δουλεύουν την αγάπη και να αυξάνουν τόσο το πάθος όσο και την οικειότητα και την αφοσίωση. Όσο αυτά τα συστατικά της αγάπης αυξάνονται τόσο πιο δυνατή είναι η αγάπη.
    Η αγάπη είναι κάτι που όλοι χρειαζόμαστε για να είμαστε ψυχικά καλά είναι σαν το νερό της ψυχής μας. Διψούμε για αγάπη για αναγνώριση για οικειότητα, όταν όμως την βρούμε ΔΕΝ πρέπει να την πάρουμε ως δεδομένο. Η ερωτική αγάπη μεταξύ των ζευγαριών χρειάζεται συνεχή δουλειά. Δεν φτάνει μόνο να λες ότι αγαπάς κάποιον, πρέπει να τον αγαπάς όπως αυτός θέλει να τον αγαπάς και να του το δείχνεις όπως ο ίδιος θέλει να το βλέπει.

Αννα Χαμπουλλα
BSc Ψυχολογία, MSc Κοινωνικής Ψυχολογίας
Προσωποκεντική Ψυχοθεραπεύτρια
PAP Registered Psychotherapist,
CAPCPC, BACP, EAP

Posted:

Σεξουαλική ταυτότητα

‘Coming OUT’image001

Το Φύλο του κάθε ατόμου μπορεί μεν να οριστεί κλινικά, αλλά ουσιαστικά η σεξουαλικότητα του ατόμου και η σεξουαλική του ταυτότητα αφορά το κάθε άτομο ξεχωριστά.

Κοιτάζοντας τις τελευταίες έρευνες διαφάνηκε ότι κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι και η ιατρική κοινότητα, δεν έχουν ακόμη κατασταλάξει στο τι συμβάλλει στη σεξουαλική μας ταυτότητα. Γεννιόμαστε ή γινόμαστε ετεροφυλόφιλοι, ομοφυλόφιλοι ή bisexuals.

Το σίγουρο είναι ότι γεννιόμαστε όλοι με κάποιες ιδιαιτερότητες, με κάποια χαρακτηριστικά που κουβαλούμε μαζί μας και μέσα  από τις εμπειρίες μας διαμορφωνόμαστε στους ενήλικες που ΕΙΜΑΣΤΕ. Το ποιοι είμαστε πραγματικά σαν ενήλικες έχει να κάνει με το χαρακτήρα μας, την ταυτότητα μας, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μας και την σεξουαλική μας ταυτότητα.

image007«‘Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά από νεαρή ηλικία. Ακόμη πριν καταλάβω καλά- καλά τι  ήταν το σεξ κάτι δεν μου ταίριαζε. Ένοιωθα διαφορετικός, παράξενος ένοιωθα χαμένος. Το είχαν προσέξει και άλλοι και το πείραγμα άρχισε. Γεννήθηκα ομοφυλόφιλος ή έγινα στην πορεία. Κάποιοι ομοφυλόφιλοι πιστεύουν ότι έγιναν, πολλοί ότι έχουν γεννηθεί έτσι. Nature or Nurture? Γιατί μας νοιάζει, ‘έχει σημασία?»

Ανδρέας.

Τι  πραγματικά έχει σημασία?

image008Το να είσαι ο εαυτός σου!

Να τα έχεις καλά μαζί σου. Το να αποδέχεσαι το ποιος είσαι με τα καλά τα κακά ή και τα παράξενα, ασχέτως τι λεν οι άλλοι και τι περιμένουν από εσένα.

Η αυτό-αποδοχή είναι το άλφα και το ωμέγα της ψυχικής υγείας του άτομου. Είναι η ένδειξη και η αρχή της αγάπης που μπορείς και πρέπει να έχεις για τον εαυτό σου.

Η οικογένεια όπως και η κοινωνία είναι δυο παράγοντες σημαντικοί στο να μας ‘επιτρέψουν’ να εκφραστούμε, ιδιαίτερα αν δεν ασπαζόμαστε ή δεν διεκπεραιώνουμε αυτά που αναμένουν από εμάς. Πρωταρχικά η οικογένεια είναι  αύτη που μας δίνει τις πρώτες διαβεβαίωσης αποδοχής ή τις πρώτες εμπειρίες κριτικής ή απόρριψης. Το θέμα της σεξουαλικότητας αποτελεί ακόμα και σήμερα βασικό κριτήριο σε αυτή την διαδικασία.

Η οικογένεια

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που καθιστούν την οικογένεια δυσκολοπροσάρμοστη στην αποδοχή ενός ομοφυλόφιλου παιδιού. Οι περισσότεροι παράγοντες είναι βασισμένοι σε στερεότυπα που μας θέλουν ακολουθούμε την πορεία των ετεροφυλόφιλων παιδιών. Για αρχή, αναμένεται να παντρευτούμε να κάνουμε παιδιά. Αν το παιδί μας είναι αγόρι αναμένεται να έχει από νεαρή ηλικία ανδροπρεπή εικόνα, χαρακτήρα και προσωπικότητα και να ακολούθα τα ενδιαφέροντα που συνάδουν με το φύλο του και όχι να παρουσιάζει θηλυπρεπή χαρακτηριστικά. Φυσικά το αντίστοιχο αναμένεται από ένα κορίτσι.  Αυτή η προδιάθεση γίνεται εντονότερη λόγω της πίεσης της κοινωνίας μας και της θρησκείας μας.

“Coming OUT “ ΚΡΙΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ

image006Οι οικογένειες οι οποίες έχουν ομοφυλόφιλα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν πολλά και πολύπλευρα προβλήματα στην εφηβεία ή και στην αρχή της ενηλικίωσης. Από την μια ο έφηβος έχει να ξεπεράσει τις αναμενόμενες δυσκολίες που συνεπάγει η εφηβεία αλλά και να καταλάβει, να αναγνωρίσει και σιγά σιγά να αποδεχτεί το ποιος είναι γενικά και σεξουαλικά. Η σεξουαλική ταυτότητα είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που οριοθετούν το ποιοι είμαστε. Οπότε, ο έφηβος εκτός τον αναμενόμενο εσωτερικό πόλεμο που έχει να αντιμετωπίσει, θα πρέπει να αντιληφθεί την τυχόν ιδιαιτερότητα του σε μια περίοδο που η εξερεύνηση είναι εμπειρική. Φυσικά αυτό εμπεριέχει μια δική του εσωτερική πάλη αφού είναι και ο ίδιος μέλος μιας οικογένειας και μιας κοινωνίας που τον αναμένει να είναι ετεροφυλόφιλος.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να αποδεχτεί και να παραδεχτεί κάποιος ούτε καν στον ίδιο του τον εαυτό μια τέτοια ιδιαιτερότητα που αφορά την σεξουαλική του συμπεριφορά. Για κάποια άτομα θα είναι ευκολότερο, κάποια άλλα όμως θα πρέπει να παλέψουν πολύ με τον εαυτό τους για να κατασταλάξουν και να δουν ποιοι πραγματικά είναι. Το ψυχολογικό βάρος, ο εσωτερικός πόλεμος, τα έντονα αντιτασσόμενα και επί το πλείστον αρνητικά συναισθήματα, μπορεί πολλές φορές να φέρουν ακραίες και καταστροφικές συμπεριφορές που να έχουν πρώτιστα αντίκτυπο στο άτομο και φυσικά και στην οικογένεια του.

Αν δεν μπορώ να είμαι ειλικρινής  πρώτα από όλα στον ίδιο μου τον εαυτό για το ποιος είμαι και τι μου αρέσει, πως μπορώ να αποδεχτώ, να σεβαστώ έμενα και να αγαπήσω αυτό που είμαι;

Αννα Χαμπουλλα

BSC, MSc Psychology

PCA Psychotherapist

MBACP,MEAP

Posted: